กำลังใจ

กำลังใจ

ฉั น ม า จ า ก ดิ น แ ด น อั น ไ ก ล โ พ้ น

ข้ามหมอกหนา..
พายุฝน..จ
ากโค้งฟ้ามาตามเก็บเมล็ดพันธุ์แห่งรักที่ทำหล่น..
ณ วังวนกาลเวลาสะดุดก้อนหินของความห่วงหา..จึงเก็บกลับมาวางบนใจ

. . ฉั น มี . . ร อ ย ยิ้ ม . . แ ล ะ เ สี ย ง หัว เ ร า ะ

เอาไว้ทำการปลูกเพาะ..
ให้ต้นกล้ายึดเกาะยืนหยัดได้หวังว่าสักวัน..
มันโตขึ้นมา..จะแผ่สาขา..
และกลีบใบเติบโตเป็นร่มไม้ใหญ่..
เป็นที่พิงพักยามอ่อนไหว..ให้กับเธอ

. . เ ธ อ เ ห็ น แ ล้ ว ใ ช่ ไ ห ม

มันคือต้นกำลังใจ..
ที่คอยรับฟังความเป็นไปของเธอเสมอกิ่งไม้นั้นซัดส่ายเอนโอน..
เพื่อกระซิบถ้อยคำปลอบโยนให้กับเธอและหากวันใดน้ำตาไหลเอ่อ..
ต้นไม้จะร้องไห้เป็นเพื่อนเธอ..
น้ำตาที่ไหลลงมา..หมด-สิ้น-ไป

ฉั น ยั ง อ ยู่ ต ร ง นี้ .. เ ห็ น ใ ช่ ไ ห ม..

ตรงที่ใคร-ใครต้องการได้และไขว่คว้า

ใ น ส า ย ล ม .. ใ น อ า ก า ศ .. ใ น ห้ ว ง เ ว ล า ..

โบยบินอยู่ตรงหน้า.. ฉันใช้ชื่อว่า..

กำ ลั ง ใ จ

เ ธ อ อ า จ ลื ม ฉั น ใ น ต อ น ที่ เ ธ อ มี ค ว า ม สุ ข

แต่ยามใดที่เธอทุกข์..กับความสุขที่ห่างหาย

ฉั น จ ะ ไ ป ห า .. ย า ม เ ธ อ อ่ อ น ล้ า .. ใ น วั น ใ ด

แฝงตัวอยู่ไม่ไกล..
ในมุมมองใหม่-ใหม่ของใจเธอ

******

ที่มา : Forward Mail ( www.matichon.co.th )