ความรักของฉัน … ไม่ใช่เกม

มีคนบอกว่า … ความรักก็เป็นเกมอย่างหนึ่ง
ที่มีผู้เล่นสองคน … ที่ในตอนจบ … จะต้องมีคนชนะ
และแน่นอนว่า … ต้องมีคนแพ้

ถ้าความรักของฉัน … เป็นเกมๆ หนึ่ง
ฉันก็คือคนแพ้ … ที่ต้องออกจากเกมไป
ไม่มีทางกลับเข้ามาเล่นใหม่ได้

ส่วนผู้เล่นอีกคน … ชนะ
เขายังคงเล่นเกมต่อไป. . .และรอหาผู้เล่นคนใหม่
ที่จะร่วมฝ่าฟันอุปสรรคในเกมไปกับเขา

แต่สำหรับฉัน … ความรักไม่ใช่เกม มันไม่เหมือนกันเลยสักนิด
เกม … ก็คือการเดิมพัน แต่ความรักไม่ใช่ …
ที่สำคัญ … เกมทุกเกม มีบทสรุป. . .ที่ซื้ออ่านได้ทั่วไป
อยากให้มันจบแบบไหน. . .ก็ทำได้
แต่ความรัก … ไม่ใช่

เพราะไม่มีใครรู้. . .ว่าบทสรุปของมันเป็นอย่างไร
แต่ที่แน่ๆ บทสรุปของความรักก็มีอยู่สองแบบ
แบบแรก … มีความสุข
แบบที่สอง … ผิดหวัง เศร้า ทุกข์ใจ
มันจบได้แค่สองแบบนี้จริงๆ …

อีกอย่าง … ตัวละครในเกม
มันก็เป็นแค่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา. . . ไม่มีชีวิต … ไม่มีความรู้สึก
ถึงแพ้ … มันก็ไม่รู้สึกอะไร และยังกลับมาเล่นใหม่ได้อีก ... เป็นพันครั้ง
แต่ฉัน … มีชีวิต … มีความรู้สึก ฉันแพ้ … ฉันเจ็บ … ฉันร้องไห้
ถ้าความรักเป็นเกมจริงๆ ฉันก็อยากจะกลับไป เริ่มเล่นใหม่ ให้ตอนจบ … มันไม่เจ็บปวดแบบนี้

คงเพราะฉัน … หวังกับมันมากเกินไป
หวังว่า … เกมของฉันจะต้องจบแบบมีความสุข
แต่ฉันลืมไป. . .ว่าผู้เล่นอีกคน … ไม่ได้หวังไปกับฉันด้วย
เขาเลือกที่จะจบเกมรักเกมนี้ … โดยไม่มีฉัน
ฉันไม่จำเป็นจะต้องฝ่าฟันอุปสรรคในเกมไปกับเขาอีกแล้ว
เพราะเขา … ไม่ต้องการ

-- จิงใจช่ายไก่กา...

ที่มา : Forward Mail ( www.miner2008.blogspot.com )